Tussen Aalten en Winterswijk, een beetje links van de weg, ligt het oude stadje Bredevoort. Vroeger was dit kleine plaatsje het bestuurscentrum van het oostelijk deel van de huidige Achterhoek. De huidige gemeenten Aalten en Winterswijk vormden samen met het stadje Bredevoort de voormalige heerlijkheid Bredevoort. Dit kleine landje was ooit het bezit van de roemruchte graven Van Lohn, van de graven en hertogen van Gelre, van Karel V en Filips II, van de Staten van Gelderland en van Koning-stadhouder Willem III en diens navolgers. Van 1612 tot 1795 was Bredevoort tevens een garnizoensstadje.
In de oorkonden (1388) van de verpanding aan Hendrik III van Gemen is naast de "borch ende huys tot Brederuoert, mit de heerscappe" ook sprake van een stad, want Hendrik III moet "onse borch, huys ende stat tot Brederuoert" openhouden voor de hertog van Gelre. Dit kan erop wijzen dat na de vrede van 1324 er een grotere woongemeenschap bij de burcht is ontstaan, voorzien van verdedigingswerken en met het aangezicht van een stad.
Pas in 1503 verleend Arend van Bentheim-Steinfurt stadsrechten aan Bredevoort, zodat ook formeel sprake is van een stad.
In de middeleeuwen stond in Bredevoort een groot kasteel - op de plek waar nu het gebouw “Boek op ‘t Zand” staat - en op de voorburg ervan bouwden de adellijke borgmannen hun huizen. Zo ontstond Bredevoort in de middeleeuwen als ridderstadje. Op de toren van de Bredevoortse kerk aan de markt prijkt nog altijd fier St. Joris die de draak verslaat. Hij houdt als schutspatroon van Bredevoort de herinnering wakker aan de ridderlijke tijden.
BREDEVOORT BESCHERMD STADSGEZICHT
Vele huizen van Bredevoort binnen het gebied van de beschermde historische stadskern dateren uit de 17e eeuw. Door drie grote rampen die het stadje troffen is de middel-eeuwse bebouwing geheel verdwenen. In 1597 was er een grote stadsbrand na de inneming door Prins Maurits, in 1619 teisterde een tweede stadsbrand de huizen en in 1646 sloeg op 12 juli de bliksem in het kruitmagazijn van het kasteel, dat met vele huizen in het stadje tot een ruïne werd. Op de oude fundamenten werden weer huizen gebouwd voor de soldaten, de functionarissen en de ambachtslieden voor het garnizoen.
BOEKENSTAD
De geschiedenis van Bredevoort Boekenstad begon met een krantenartikel. In mei 1992 stond in de Volkskrant een artikel van Ed Schilders over het boekenstadje Hay-on-Wye in Wales. In Bedevoort stonden op dat moment een aantal panden al jaren leeg. De 1600 inwoners van Bredevoort bleken niet in staat om de middenstand op peil te houden.
Het krantenartikel bracht de bestuursleden van Bredevoorts Belang op een idee. Er werd tijdens werkbezoeken aan Hay-on-Wye en Redu uitvoerig met de stichters van deze boekensteden gesproken. Bredevoort bleek perfect aan de voorwaarden voor een Boekenstad te voldoen. Maar de belangrijkste voorwaarde was voldoende antiquaren die geïnteresseerd waren om zich te vestigen! Een schriftelijke peiling leverde 85 belangstellenden op. Op 27 aug. 1993 werd Bredevoort Boekenstad officieel geopend door Jan Terlouw, toenmalig Commisaris van de Koningin en inmiddels beschermheer van het project. Een zestal antiquariaten had zich toen al in Bredevoort gevestigd, evenals een boekbindcentrum, een streekdocumentatiecentrum, een kunstgalerie en een middeleeuws restaurant.
Als regelmatige weerkerende activiteiten werd besloten om een aantal grote boekenmarkten te organiseren. Later kwamen daar de derde zaterdagmarkt en de opruimingsmarkt op tweede paasdag bij.
|
